Σάββατο, 18 Απριλίου 2015

Να μαθεις να φευγεις....

Από την ασφάλεια τρύπιων αγκαλιών
Από χειραψίες που σε στοιχειώνουν

Από την ανάμνηση μιας κάλπικης ευτυχίας
Να φεύγεις  - αθόρυβα, σιωπηλά, χωρίς κραυγές, μακρόσυρτους αποχαιρετισμούς

Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε ενθύμια, ούτε ζακέτες για το δρόμο
Να τρέχεις μακρυά από δήθεν καταφύγια κι ας έχει έξω και χαλάζι

Να μάθεις να κοιτάς βαθιά στα μάτια όταν λες αντίο κι όχι κάτω ή το άπειρο
Να εννοείς τις λέξεις σου, μην τις εξευτελίζεις, σε παρακαλώ

Να μάθεις να κοιτάς την κλεψύδρα, να βλέπεις πως ο χρόνος σου τελείωσε

Όχι αγκαλιές, γράμματα, αφιερώσεις, κάποτε θα ξανασυναντηθούμε αγάπη μου
(Όλα τα βράδια και τα τραγούδια δεν θα είναι ποτέ δικά σας - αποδέξου το)

Να σταματήσεις να αγαπάς τον Μέλλοντα, όταν αυτό που έχεις είναι μόνο ο Ενεστώτας
Να φεύγεις από εκεί που δεν ξέρεις γιατί βρίσκεσαι - από 'κει που δεν ξέρουν γιατί σε κρατάνε

Να αποχωρίζεσαι τραγούδια που αγάπησες, μέρη που περπάτησες
Δεν έχεις τόση περιορισμένη φαντασία όσο νομίζεις

Μπορείς να φτιάξεις ιστορίες ολοκαίνουριες, με ουρανό κι αλάτι
Να θυμίζουν λίγο φθινόπωρο, πολύ καλοκαίρι κι εκείνη την απέραντη Άνοιξη

Να φεύγεις από εκεί που δε σου δίνουν αυτά που χρειάζεσαι
Από το δυσανάλογο, το μέτριο και το λίγο

Να απαιτείς αυτό που δίνεις να το παίρνεις πίσω - δεν τους το χρωτάς
Να μάθεις να σέβεσαι την αγάπη σου, το χρόνο σου και την καρδιά σου

Μην πιστεύεις αυτά που λένε - η αγάπη δεν είναι ανεξάντλητη, τελειώνει
Η καρδιά χαλάει, θα τη χτυπάς μια μέρα και δεν θα δουλεύει

Να μην συγχωρείς όσους δεν σου έπλυναν τα πόδια σου με δάκρυα μετανοίας
Να καταλάβεις πως οι δεύτερες ευκαιρίες είναι για τους δειλούς, οι τρίτες για τους γελοίους

Μην τρέμεις την αντιστοιχία λέξεων-εννοιών, να ονομάζεις σχέση την σχέση την κοροϊδία κοροϊδία
Να μαλώνεις τον εαυτό σου καμιά φορά που κάθεται και κλαψουρίζει σαν μωρό

κι εσύ κάθεσαι και του δίνεις γλυφιτζούρι μη και σου στεναχωρηθεί το βυζανιάρικο

Να μάθεις να ψάχνεις για αγάπες που θυμίζουν Καζαμπλάνκα, όχι συμβάσεις ορισμένου χρόνου
Και. Να μάθεις να φεύγεις. Από εκεί που ποτέ πραγματικά δεν υπήρξες

Να φεύγεις κι ας μοιάζει να σου ξεριζώνουν το παιδί από τη μήτρα
Να φεύγεις από όσα νόμισες γι' αληθινά, μήπως φτάσεις κάποτε σ' αυτά.....!!!!!!

 

Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου 2015

Υποκρισια

Υποκρισια... Πως μπορει ενας ανθρωπος να υποκρινετε τον φιλο , τον εραστη ή οτιδηποτε κανει στην ζωη του???? Ανεταααααα !!!!!
  Υπαρχει ψευτια παντου!!! Σε ολα!!!! Δυστυχως...  Ειναι πλεον κατι που υπαρχει στην ζωη , θελουμε , δεν θελουμε θα το εχουμε σ'αυτη την ζωη...
   Εμαθα κ εγω να υποκρινομαι , σαν μια ηθοποιος που απλα δεν εχει ανεβει ποτε στο σανιδι...
   Εμαθα να υποκρινομαι οτι ειμαι καλα , εμαθα , να ειμαι δηθεν φιλη , εμαθα , δηθεν να παραμενω σε μια ηδη τελειωμενη σχεση...
Ειμαι καλη ηθοποιος .. ακομα κ στον εαυτο μου εμαθα να υποκρινομαι οτι με αγαπαω κ οτι ειμαι χαρουμενη...
   Υποκρινομαι  ...

Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να φορά για πολύν καιρό ένα πρόσωπο για τον εαυτό του και ένα διαφορετικό για τον πολύ κόσμο, χωρίς να μπερδευτεί τελικά για το ποιο από τα δυο είναι το αληθινό....

ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΙΩΠΗΣ...

Ειναι στιγμες που οι λεξεις δεν μπορουν να βγουν απο τα χειλη... Θελεις να πεις κατι αλλα ενας κομπος σε πνηγει στο λαιμο.. Η σιωπη ειναι χρυσαφος.. Δεν θα λεω τίποτα... Κουραστηκα να ασχολουμαι με ανθρωπους που δεν εχουν ψυχη μεσα τους...προτιμώ να ακούω...  


Είναι στιγμές που επιστρέφεις στο μυαλό μου
μέσα απ’ το χθες να κυριεύεις το παρόν μου
Χωρίς να φταις γίνεσαι λάθος όλο δικό μου 
κι ενοχές που σ’ αγαπώ κάποιες στιγμές 
χωρίς να φταις, χωρίς να φταις...

Είναι στιγμές που η αλήθεια μοιάζει ψέμα
Είναι στιγμές που δεν μπορώ χωρίς εσένα
Είναι στιγμές που σε ζητώ απεγνωσμένα
Είναι στιγμές
Είναι στιγμές που η αλήθεια μοιάζει ψέμα
μέσα μου δες, είμαι μισός χωρίς εσένα
Μνήμες παλιές σ’ αναζητούν απεγνωσμένα
είναι στιγμές, όλη μου η ζωή είναι στιγμές

Είναι στιγμές που ξανά γίνεσαι ανάγκη
ξυπνάς ευχές που καταλήξαν αυταπάτη
και οι πληγές αιμορραγούν και στάζουν δάκρυ 
και ενοχές που σ’ αγαπώ κάποιες στιγμές
χωρίς να φταις, χωρίς να φταις...

Είναι στιγμές που η αλήθεια μοιάζει ψέμα
Είναι στιγμές που δεν μπορώ χωρίς εσένα
Είναι στιγμές που σε ζητώ απεγνωσμένα
Είναι στιγμές
Είναι στιγμές που η αλήθεια μοιάζει ψέμα
μέσα μου δες, είμαι μισός χωρίς εσένα
Μνήμες παλιές σ’ αναζητούν απεγνωσμένα
είναι στιγμές, όλη μου η ζωή είναι στιγμές

Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2011

η αδελφη μου!!!!!!!!!!!

Η ΑΔΕΛΦΗ ΜΟΥ,,,, * 'Όταν με χρόνια με καιρούς θα σβήσει το όνομα μου, θα μείνουν για ενθύμιο τούτα τα γράμματα μου. Να σου θυμίζουν τις στιγμές, της πλήρης ευτυχίας και τις αξέχαστες στιγμές, αυτής της ηλικίας. Για να κοιτάζεις κάποτε στα μαλλιά σου χιόνια, γιατί γοργά διαβήκανε τα παιδικά μας χρόνια. Χωρίς να βάλω υπογραφή γνωρίζεις ποια σου γράφει. Αυτή που πάντα σ' αγαπά και δεν θα σε ξεχάσει. * Η αγάπη είναι δικαίωμα του καθενός, κανείς όμως δεν μπορεί να σου τη στερήσει, θέλει όμως προσοχή! Γι' αυτό αγάπα ότι αξίζει! Μόνο πρόσεχε ότι αξίζει πονάει...! Και να αδερφουλα μου που μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα, ήσυχα κι απλά. Καταλαβαινόμαστε τώρα δε χρειάζονται περισσότερα. Κι αύριο λέω θα γίνουμε ακόμα πιο απλοί. Θα βρούμε αυτά τα λόγια που παίρνουνε το ίδιο βάρος σ' όλες τις καρδιές, σ' όλα τα χείλη, έτσι να λέμε πια τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη. Κι έτσι που να χαμογελάνε οι άλλοι και να λένε: "Τέτοια ποιήματα σου φτιάχνω εκατό την ώρα". Αυτό θέλουμε κι εμείς. Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε, αδελφουλα μου απ' τον κόσμο. Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο.

Σάββατο, 26 Μαρτίου 2011

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2009

se skeftomai









erxontai ta xristougenna... opote erxontai ta xristoygenna se skeftomai pio entona apo pote...

skeftomai ta xronia poy perasa dipla sou.... ta pio omorfa xristougenna itan dipla sou... na stolisoume na gelame na paizoume....

se skeftomai entona... den ksero an mou leipeis i einai sunitheia... alla meta apo tosa xronia mou einai duskolo na pistepso pos fetos den tha eimaste parea....!!!!

arage esu me skeftesai katholou ???
skeftesei tis giortes pou pernagame parea???

ti oraia pou itan...!!!!

tora o kathenas mas travikse tis zoes tou... esu eisai allou opoy anikes panta... k eg o edo mazi me tin sxesi mou...

kathe protoxronia euxomoun ston kainourgio xrono na me agapouses k na me evlepes opos s'agapousa k se evlepa ego...

se skeftomai... mporei na vadizo se ksexoristo dromo apo ton diko sou pleon... alla se skeftomai... mporei na eimai se alli agkalia k stin dikia sou na min mpika pote...
alla se skeftomai.... san tin pio zesti agkalia.....

ithela na moirasto tin zoi mou me sena... panta eixa mia elpida pos kapote tha eimaste mazi... tora ola xathikan esfisan oi elpides... efuge i mageia....
(mporei tou xristougennon)
tora prepei na sinexiso na perpatao sto monopati pou dialeksa.. se ena monopati pou den uparxeis esu... se ena monopati pou tha yparxei mono i apousia sou...

se skeftomai...


Όταν η απουσία γίνει τρόπος ζωής
όταν ο πόνος γίνει δρόμος διαφυγής
όταν στα πρόσωπα του κόσμου βλέπω το προσωπό σου
όταν το δάκρυ μου στο χάρισα και έγινε δικό σου
όταν το εγώ μου είναι μισό και το αστέρι μου θολό
όταν ξέρω πως υπάρχω μα δεν γίνεται να ζω
όταν μέσα μου κοιτώ βλέπω ένα απύθμενο κενό
γιατί δεν έπαψα στιγμή να σ'αγαπώ
Kάποτε είχα μια αγάπη που λαβώθηκε νωρίς
μα την κράτησα γιατί ένιωθα ανασφαλής
Κάποτε είχα μια αγάπη που άργησα να την πληγώσω
και όταν με πρόδωσε έπρεπε να τη σκοτώσω
θυμάμαι πριν να σε γνωρίσω έκλαιγε όλη η πλάση
και όλοι ψάχναν μια ελπίδα, την ελπίδα που είχα χάσει
όταν πλέον σε είδα είπα πως βρήκα την ελπίδα
αλλά μάλλον είχα βρει μια ακόμη παλλακίδα
Μόνη ασπίδα η λογική που κατέρρευσε και αυτή
όταν έδωσα και ένιωσες το πρώτο μας φιλί
μόνιμη θλίψη η χαρά και η νικοτίνη στα κρυφά
μα τότε είχα μέσα μου μια τζούρα μοναξιά
μα τώρα εξέπνευσα, εξέπνευσα της σχέσης τον καπνό
δώθηκα και προδώθηκα ψάχνοντας για το θεό
μέσα από την ένωση 2 σωμάτων μέσα από την αγάπη
αλλά δάκρυ μετά το δάκρυ δεν αντίκρυσα την άκρη
μονάχα έφτασα στα άκρα σε έδιωξα από κοντά μου
προτιμώντας να κρατήσω το κενό μες την καρδιά μου
προτιμώντας τη μοναξιά μου να γίνει η μνηστή μου
αφού ο δρόμος μου για λύτρωση ήταν η καταστροφή μου

Όταν η απουσία γίνει τρόπος ζωής
όταν ο πόνος γίνει δρόμος διαφυγής
όταν στα πρόσωπα του κόσμου βλέπω το προσωπό σου
όταν το δάκρυ μου στο χάρισα και έγινε δικό σου
όταν το εγώ μου είναι μισό και το αστέρι μου θολό
όταν ξέρω πως υπάρχω μα δεν γίνεται να ζω
όταν μέσα μου κοιτώ βλέπω ένα απύθμενο κενό
γιατί δεν έπαψα στιγμή να σ'αγαπώ

Θυμάμαι τα ξανθά μαλλιά σου ν'ανεμίζουν
και τα πράσινα σου μάτια το άπειρο να ατενίζουν
θυμάμαι το χαμόγελό σου, τα 2 σου χείλη
όμως τώρα δεν είμαστε ούτε φίλοι
να'ταν η απόσταση γυαλί και ο χρόνος ψεύτης
να είμασταν πάντα μαζί και όταν στα χέρια μου πέφτεις
να σε σηκώνω και σαν κλέφτης να σου κλέβω τα αισθήματα
τα θρύμματα απ'τα ποιήματα αιώνια καταλλύματα
να'ταν ανέγγικτη στιγμή που τώρα έχει χαρακτεί
να μην ένιωθα ποτέ την ανάγκη για φυγή
ένας σταυρός είναι όλη η γη και πάνω εγώ να ατενίζω
το όνειρο που ζήσαμε και τώρα δεν αγγίζω
γυαλίζω τα όσα χώρισα μπροστα μου σε συγχώρησα
πιστή συνοδοιπόρισσα το ξέρω ολιγόρησα
και την ψυχή μου αφόρησα να γίνει κομμάτια
βιώνοντας την υδονή σε βρώμικα κρεβάτια
σημαδια αγνόησα προχώρησα με βλέμμα θολωμένο
κάθε βράδυ ξυπνώ και κάθε μέρα πεθαίνω
δεν ξέρω τι περιμένω πάντως όχι να φανείς
αφού η απουσία σου έγινε τρόπος ζωής

Όταν η απουσία......






kala xristougenna na exeis.... kala na pernas ... sou euxomai kathe eutuxia....
kai na min ksexnas tha se skeftomai.........

Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009

thlipsi

file:///C:/Users/χαρλεη%20γιαννης/Pictures/eikones%20romantikes/58491-drf_sad-angel.jpg

exo kairo na grapso k einai toses polles i skepseis mou pou den nomizo na xoresoun se mia anartisi mono....

aisthanomai mia thlipsi poy anefainei kathe mera pio psila k me pnigei....
einai vrady pemptis k ego kathomai mprosta sto pc k anarotiemai ti einai auto pou tha me ekane auti tin stigmi xaroumeni???
den ksero pragmatika ti na apantiso.... to mono pou ksero einai oti den eimai eutuxismeni....

kapoios pou s'agapaei se upologisei k se skeftetai... idika otan exeis tin timitiki sou giorti(onomastiki,genelthia)
ego exo mathei pos den metraei to doro alla i kinisi... den me noiazei to uliko.. as einai k ena louloudi apo ton kipo... i praksi exei simasia... oxi to doro.... ayto exo mathei ego.... k ayto thelo...

mporei na aisthanomai thlipsi k gi'auto.. na einai k autos enas paragontas... i kinisi apo ton anthropo sou.... i skepsi tou se sena....


ayta eixa sto mualo mou k ta moirastika edo me sas... sas euxaristo pou akousate tin skepsi mou..!!!!